Το τραγούδι της μάνας

τα κάλυψε όλα τα θέματα με μια ανάσα. Φοβερά πνευμόνια.

anepidoti: Διάλογος#links

anepidoti: Διάλογος#links

Το τέλος της ιδιωτικότητας

Νίκος Δρανδάκης - Fri, Jan 30, 2009



Πριν από 2 μήνες περίπου είχε επισκεφθεί την Αθήνα ο Tim O’Reilly, πολύ σημαντική προσωπικότητα, περισσότερο γνωστός στον κόσμο του web ως δημιουργός του όρου Web 2.0, αλλά και ιδιοκτήτης του ομώνυμου εκδοτικού οίκου και διοργανωτής των σημαντικότερων συνεδρίων που γίνονται στις ΗΠΑ γύρω από τις τελευταίες εξελίξεις της τεχνολογίας.

Image by Jaap Steinvoorte (Japarazzi) via Flickr

Ο Νίκος Αναγνώστου είχε την ευφυή ιδέα να επικοινωνήσει μαζί του και να διοργανώσει ένα πρωϊνό γνωριμίας μαζί του για όσους ενδιαφέρονται να τον δουν από κοντά. Η συνάντηση έγινε ένα πρωϊνό του Οκτωβρίου στα Starbucks Μητροπόλεως και δεν θα μπορούσα να λείπω - δεν συναντάς συχνά στη ζωή σου τέτοιες προσωπικότητες.
Η συζήτηση ήταν απίστευτα ενδιαφέρουσα, αλλά εμένα μου έμεινε μια φράση που είπε ανάμεσα σε πολλά άλλα:

In the age of Internet, privacy is dead

Είναι μια φράση που έχω ακούσει πολλές φορές στο παρελθόν, και ήταν το κυρίαρχο θέμα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης που κάναμε το Σεπτέμβριο στις Βρυξέλες καλεσμένοι του Ευρωβουλευτή Σταύρου Λαμπρινίδη. Το να λέει όμως ο O’Reilly ότι η ιδιωτικότητα δεν έχει κανένα μέλλον στην επoχή του Internet αποκτά εντελώς νέα διάσταση στα μάτια μου. Γνωρίζει όσο κανείς άλλος ίσως, το που πάει σήμερα η τεχνολογία και ποιές οι επιπτώσεις της στην καθημερινότητα μας.

Σήμερα το πρωϊ μου κόλησε αυτή η φράση, όταν έμαθα για το pipl.com, μια νέα μηχανή αναζήτησης, όχι για λέξεις - κλειδιά, αλλά για ανθρώπους.
Ο Roi Carthy του TechCrunch λέει ότι “είναι μια μηχανή αναζήτησης για ανθρώπους τόσο καλή, που σε τρομάζει“, και από ό,τι φαίνεται έχει απόλυτο δίκιο.
Έκανα μια αναζήτηση για το όνομα μου (και στα Αγγλικά), και βρήκα τα πάντα: βασικά στοιχεία, προφίλ σε διάφορους δικτυακούς τόπους, φωτογραφίες, αρθρογραφία, αναφορές σε διάφορες ιστοσελίδες, αναφορές σε ειδήσεις, ενώ ξέρω ότι μπορεί να βρεί κάποιον και μέσα σε έγγραφα pdf.
Ο Roi εξηγεί ότι το Pipl είναι τόσο καλό επειδή ο αλγόριθμός του ψάχνει στο “βαθύ web” (deep web), ή σε άλλες σελίδες (κυριως δυναμικές) οι οποίες δεν παίρνουν links από άλλες σελίδες - και γιαυτό δεν κερδίζουν την προσοχή της Google.
Είναι πραγματικά τρομακτικό που μια μηχανή αναζήτησης μπορεί να εμφανίζει πληροφορίες γύρω από ένα πρόσωπο σε τέτοιο βάθος. Γνωρίζω ότι κυβερνήσεις ή κινήματα πολιτών κάνουν ό,τι καλύτερο για να προληφθούν οι κακές συνέπειες της τεχνολογικής εξέλιξης στο επίπεδο της ιδιωτικότητας. Όμως η τεχνολογία δείχνει να ξεπερνά με ταχύτητα αυτές τις προσπάθειες.
Στο τέλος, η ευθύνη βαραίνει σε ένα μεγάλο μέρος τον ίδιο τον χρήστη. Οτιδήποτε καταχωρείς στο web γύρω από τον εαυτό σου, ακόμη και το πιο ασήμαντο, θα μείνει για πάντα εκεί. Διαθέσιμο στον καθένα.
Ίσως είναι το σημαντικότερο που έχουμε να μάθουμε σαν πολίτες του Internet.
ιδιωτικότητα, μηχανές αναζήτησης, pipl.com, Search Engines, techcrunch, Tim O'Reilly, Web 2.0

GA_googleFillSlot("NYLON_300x250_inpost");
Γράφτηκε από τον/την blogger:
Νίκος Δρανδάκης - που έχει συνολικά 846 άρθρα στο NYLON.

Μια καταπληκτική φωτογραφία

By Factorx February 12, 2009

Μια πραγματικά καταπληκτική φωτογραφία από την δοκιμαζόμενη Αυστραλία που ζει τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή στην ιστορία της.

Ο πυροσβέστης μοιράζεται το νερό του με ένα κοάλα το οποίο προσπαθεί να διαφύγει από το φλεγόμενο δάσος του Mirboo North.

Τo άτυχο ζώο απλώνει το άνω άκρο του και πιάνεται από το χέρι του ανθρώπου..!
http://greece-salonika.blogspot.com/

H ζωή ενός σκύλου στην Ελλλάδα...(Οσοι έχετε σκύλο θά τό βρείτε συγκλονιστικό)‏

από (http://mirikastiko.blogspot.com/2009/02/1.html)

1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης,κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος...Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου,σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα...Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου.

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουν σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό... Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε την µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε,περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, µε είχαν εγκαταλείψει...

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν... Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δουν «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν... Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο,µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουν στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού,που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω μου πόδια. Ο πόνος ήταν ανυπόφορος. Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις»... Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.

Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία».

Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε.Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα. Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;.....»

«Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισµό ο άνθρωπος απέκτησε µια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσµατα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό ßασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιηµένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να ßάζει ένα κενό µεταξύ της φύσης του και της φύσης των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση µιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύµßολο µια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε µια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσµό της κοινωνίας µεταξύ αυτού και του ζωικού ßασιλείου»

- Sigmund Freud

«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως,για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος»....

karate vs ping pong

Απιστευτο βιντεο απο διαφημιση στην Κορεα

http://www.youtube.com/watch?v=PbL9vr4Q2LU&feature=email

Αυτό θα πεί αναπτυξη..

Η κοινότητα Ανάβρας βρίσκεται σε υψόμετρο χιλίων περίπου μέτρων, στις δυτικές πλαγιές της Όθρυος και σε μεγάλη απόσταση από τις πιο κοντινές κωμοπόλεις της Μαγνησίας, της Λάρισας και της Φθιώτιδας.Γι΄ αυτό και παρέμεινε κοινότητα και δεν ενσωματώθηκε σε κάποιο άλλο Δήμο. Τα τελευταία χρόνια κατάφερε να μετατρέψει τα μειονεκτήματα σε πλεονεκτήματα, να πετύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, μηδενική ανεργία και υψηλό επίπεδο ποιότητας ζωής. Σήμερα διαθέτει αιολικό πάρκο (το οποίο της εξασφαλίζει ετήσιο εισόδημα 100.000 ευρώ περίπου), περιβαλλοντικό - πολιτιστικό πάρκο, πρότυπες κτηνοτροφικές υποδομές, αναρριχητικά κέντρα, Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών, ακόμη και σπίτια που φιλοξενούν τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στα σχολεία. Και η ανάπτυξη δεν σταματά εκεί. Στα επόμενα σχέδια της Κοινότητας ανήκουν η τηλεθέρμανση, η δημιουργία υδροηλεκτρικού πάρκου, η αναστήλωση των πέτρινων γεφυριών και των εκκλησιών του 17ου αιώνα, η προβολή των πολιτιστικών υποδομών, η λειτουργία του λαογραφικού μουσείου κτηνοτροφικής ζωής και η δημιουργία τυποποιητηρίων κτηνοτροφικών προϊόντων. Έτσι επιτυγχάνεται η αποκέντρωση.
πηγή:http://www.liako.gr/news/index.php?option=com_content&view=article&id=630:2009-01-20-11-54-02&catid=1:2008-12-15-15-12-41&Itemid=19

Ελληνική πρωτιά..

Την πρώτη θέση σε διαγωνισμό για την ανάδειξη του καλύτερου βίντεο με θέμα την προστασία των προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο κατέλαβε μαθήτρια της Β' Λυκείου του Α΄ Λυκείου Κατερίνης. Η 17χρονη Ανδρομάχη Μαυρογιάννη έλαβε το Ειδικό Βραβείο Συνεργασίας, από κοινού με τον Λιθουανό συνομήλικό της μαθητή Μάντας Κάσπουτις, για βίντεο διάρκειας 90', που ετοίμασαν, με τίτλο «Unprotected Data». Το διαγωνισμό διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση σε συνεργασία με το European Schoolnet της Microsoft και η βράβευση έγινε με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, τον Ιανουάριο, στο Ευρωκοινοβούλιο. Το βραβευμένο βίντεο που ετοίμασε αναπαριστά διάλογο μαθητών για τον κίνδυνο έκθεσης των προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο με σκίτσα animation.Τα βίντεο των μαθητών που ανακηρύχθηκαν υποψήφια για τα βραβεία είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα:www.dataprotectionday.eu/jury.
πηγή:http://www.athina984.gr/node/37272
καλά νέα.. υπάρχουν και αυτά

"Οι καπνιστές να κόψουν το κάπνισμα"

"Το σίγουρο είναι ότι το τσιγάρο, βλάπτει σοβαρά την υγεία….
Το συνηθίσαμε; Έγινε ανάγκη; Εθισμός; Καπνίζουμε από ανασφάλεια;
Από νευρικότητα.

«Αφήστε με να χαρώ και να μη σας νοιάζει αν κάνω κακό στον εαυτό μου», λέει ο καπνιστής, που διαμαρτύρεται για την υστερία όλων αυτών που του αρνούνται αυτή τη μικρή απόλαυση...

OK Φτάνει να μην το κάνει εις βάρος των άλλων

Ella Fitzgerald - One Note Samba

http://www.youtube.com/watch?v=PbL9vr4Q2LU&feature=email

This is just a little samba, built upon a single note
Other notes are sure to follow but the root is still that note
Now this new note is the consequence of the one we've just been through
As I'm bound to be the unavoidable consequence of you
There's so many people who can talk and talk and talk
And just say nothing or nearly nothing
I have used up all the scale I know and at the end I've come To nothing I mean nothing
So I come back to my first note as I must come back to you
I will pour into that one note all the love I feel for you
Any one who wants the whole show show do-re-mi-fa-so-la-ci-do
He will find himself with no show better play the note you know