Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Το τέλος της ιδιωτικότητας




Νίκος Δρανδάκης - Fri, Jan 30, 2009



Πριν από 2 μήνες περίπου είχε επισκεφθεί την Αθήνα ο Tim O’Reilly, πολύ σημαντική προσωπικότητα, περισσότερο γνωστός στον κόσμο του web ως δημιουργός του όρου Web 2.0, αλλά και ιδιοκτήτης του ομώνυμου εκδοτικού οίκου και διοργανωτής των σημαντικότερων συνεδρίων που γίνονται στις ΗΠΑ γύρω από τις τελευταίες εξελίξεις της τεχνολογίας.
Image by Jaap Steinvoorte (Japarazzi) via Flickr
Ο Νίκος Αναγνώστου είχε την ευφυή ιδέα να επικοινωνήσει μαζί του και να διοργανώσει ένα πρωϊνό γνωριμίας μαζί του για όσους ενδιαφέρονται να τον δουν από κοντά. Η συνάντηση έγινε ένα πρωϊνό του Οκτωβρίου στα Starbucks Μητροπόλεως και δεν θα μπορούσα να λείπω - δεν συναντάς συχνά στη ζωή σου τέτοιες προσωπικότητες.
Η συζήτηση ήταν απίστευτα ενδιαφέρουσα, αλλά εμένα μου έμεινε μια φράση που είπε ανάμεσα σε πολλά άλλα:

In the age of Internet, privacy is dead

Είναι μια φράση που έχω ακούσει πολλές φορές στο παρελθόν, και ήταν το κυρίαρχο θέμα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης που κάναμε το Σεπτέμβριο στις Βρυξέλες καλεσμένοι του Ευρωβουλευτή Σταύρου Λαμπρινίδη. Το να λέει όμως ο O’Reilly ότι η ιδιωτικότητα δεν έχει κανένα μέλλον στην επoχή του Internet αποκτά εντελώς νέα διάσταση στα μάτια μου. Γνωρίζει όσο κανείς άλλος ίσως, το που πάει σήμερα η τεχνολογία και ποιές οι επιπτώσεις της στην καθημερινότητα μας.


Σήμερα το πρωϊ μου κόλησε αυτή η φράση, όταν έμαθα για το pipl.com, μια νέα μηχανή αναζήτησης, όχι για λέξεις - κλειδιά, αλλά για ανθρώπους.
Ο Roi Carthy του TechCrunch λέει ότι “είναι μια μηχανή αναζήτησης για ανθρώπους τόσο καλή, που σε τρομάζει“, και από ό,τι φαίνεται έχει απόλυτο δίκιο.
Έκανα μια αναζήτηση για το όνομα μου (και στα Αγγλικά), και βρήκα τα πάντα: βασικά στοιχεία, προφίλ σε διάφορους δικτυακούς τόπους, φωτογραφίες, αρθρογραφία, αναφορές σε διάφορες ιστοσελίδες, αναφορές σε ειδήσεις, ενώ ξέρω ότι μπορεί να βρεί κάποιον και μέσα σε έγγραφα pdf.
Ο Roi εξηγεί ότι το Pipl είναι τόσο καλό επειδή ο αλγόριθμός του ψάχνει στο “βαθύ web” (deep web), ή σε άλλες σελίδες (κυριως δυναμικές) οι οποίες δεν παίρνουν links από άλλες σελίδες - και γιαυτό δεν κερδίζουν την προσοχή της Google.
Είναι πραγματικά τρομακτικό που μια μηχανή αναζήτησης μπορεί να εμφανίζει πληροφορίες γύρω από ένα πρόσωπο σε τέτοιο βάθος. Γνωρίζω ότι κυβερνήσεις ή κινήματα πολιτών κάνουν ό,τι καλύτερο για να προληφθούν οι κακές συνέπειες της τεχνολογικής εξέλιξης στο επίπεδο της ιδιωτικότητας. Όμως η τεχνολογία δείχνει να ξεπερνά με ταχύτητα αυτές τις προσπάθειες.
Στο τέλος, η ευθύνη βαραίνει σε ένα μεγάλο μέρος τον ίδιο τον χρήστη. Οτιδήποτε καταχωρείς στο web γύρω από τον εαυτό σου, ακόμη και το πιο ασήμαντο, θα μείνει για πάντα εκεί. Διαθέσιμο στον καθένα.
Ίσως είναι το σημαντικότερο που έχουμε να μάθουμε σαν πολίτες του Internet.
, , , , , ,

GA_googleFillSlot("NYLON_300x250_inpost");
Γράφτηκε από τον/την blogger:
Νίκος Δρανδάκης - που έχει συνολικά 846 άρθρα στο NYLON.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου